Çizdim

Çizdim
Kader Yılmaz yazdı; Çizdim

Oydum kurşun kalemimin ucunu

Büyük bir heyecanla

Büyük bir sabırla 

Çizdim sonra ülkemin üzerine

Hayallerimi, umutlarımı

Ne yeşiller, ne morlar

Erguvanlar, gelincikler

Kuşlar çizdim rengarenk

Öttü her biri alabildiğince

Bazen bir masal dile geldi,

Bazen acı 

Sevgi ve aşk üzerine 

Söyledi türküsünü kendi dilinde

Eşlik ettim onlara 

Yürek sesimle

Çam ağacı çizdim sonra

Karlar kapladı çam ağacını

Rüzgarda, boranda yıkılmayan

Karı hiç gitmeyen

Çam ağacı

Yeşil dal uçlarında gönenen

Bu gönence ortak oldum sessizce

Bin yıllık bir çınar kondurdum sonra 

Kökleri  asırlara uzanan çınar

Kökleri  Pir Sultan'la, Nesimi'yle beslenen

Başı asi

Gövdesi dimdik duran

Çınar ağacına su taşıdım karınca misali 

Bir dalı Meriç'te bir dalı Asi'de

Unutmadım söğüt ağacını

Yamacında ceylanı

Billur sudan içen 

Ve altında aşık sevdalılar

Karacaoğlan'a eşlik eden

Arasına karıştım

Saçını okşadım sevdalimin 

Kokusunu çektim ciğerime

Çizdim kurşun kalemimle sonra 

Cigarasını sarmış 

Eli tetikte

Belli yavuklusunu düşünen Mehmedimi

Sınır boylarında 

Hasret peşinde

Çizdim sınırları kurşun kalemimle

Her sınırda bir Mehmet

Kanıyla sulamış vatanı

Conkbayırı'nda, Çanakkale'de

Benim yüreğimde atan

Her Mehmet'in yanına kondurdum yüreğimi 

Çizdim umudumu durmadan 

Kurşun kalemimle 

Mavi gökyüzü

Atamın gözleri 

Ve O'nun ışığı oldu güneşim

 Yollar çizdim

Kurşun kalemimle

Yollar, dağlar, bayırlar

Her yol yüreğimden geçen

Ve yollar

Yollar O'na çıkan

Hasretim

Özgürlüğüm

Gücüm

Yılmayan, dik başım

Bedeli her karışta ödenen vatanım 

Kalemimden çıkan

Sevdadır türküm

O'nun eseridir