Serzeniş

Serzeniş

SERZENİŞ

Öldürüyorlar seni halkım

Birer birer

Biner biner

Sen

Sen halkım

Bir kuru ekmek parçasına

Kuru soğanı katık ederken

Öldürüyorlar seni halkım

Yaşamdan kopararak

Bir tek çiçeği sevemeden

Denizi göremeden

Ağaca hasret

Toprağın kokusunu içine çekmeden

İstif istif

Yığın yığın

Gökyüzünü görmeden

Yaşayarak

"Yaşamaksa bu..."

Vantuz gibiler halkım

Vantuz gibi

Ruhunu emerek

Sevgiden uzak

Aşktan uzak

Sen bir kuru ekmeği

Katık ederken soğana

Alıyorlar hayatını elinden

Oysa o eller

O mübarek

O nasırlı

O alinteri karışmış tırnak aralarına

Süzülürken toz, toprak ve alınteri

Yumruklarına doğru

Oysa

Yumrukların arasından

Akıyor yaşamın

Öldürüyorlar seni halkım

İstif istif

Yığın yığın

Birer birer

Biner biner

Teslim alıyorlar

En güzel yanını

İnsanca yanını

Sol yanını yani

Sen halkım

Artık sen

Sen

AVM'lerde, gökdelen denen demir yığınları içinde

Nasırlı ellerinde telefon

Uzaksın

Uzak insandan

Ailenden

Kendinden

Artık sen halkım

En trend peşindeyken

Unutmuşken

İnsanlığını

Oysa

Bir gelinciğe hasret

Özgürce koşmak dururken

Ayağın prangalı

Ellerin zincirli

Artık sen

Sen halkım

Tam onların istediği gibi

Yaşayan bir ölüsün

Farkında değilsin

Kader YILMAZ